மறுமை வாழ்க்கை - வெறும் அச்சுறுத்தலா?

 

மறுமை - வெறும் அச்சுறுத்தலா?

ஒரு குழந்தையிடம் நீங்கள் ஒரு எளிய கேள்வியைக் கேளுங்கள்.

"இந்த உலகில் எல்லோருக்கும் நீதி கிடைக்கிறதா?"

அவன் சிறிது யோசித்துவிட்டு, "இல்லை" என்பான்.

ஏனெனில் அவன் பார்த்திருக்கிறான்.

சில நல்லவர்கள் வாழ்நாள் முழுவதும் கஷ்டப்படுகிறார்கள்.

சில கொடியவர்கள் எந்தத் தண்டனையும் இல்லாமல் சுகமாக வாழ்ந்து இறக்கிறார்கள்.

சில பெற்றோர் தங்கள் பிள்ளைகளுக்காக வாழ்க்கை முழுவதும் தியாகம் செய்கிறார்கள். ஆனால் வயதானபோது அவர்களே புறக்கணிக்கப்படுகிறார்கள்.

சில குழந்தைகள் எந்தத் தவறும் செய்யாமல் போர்களிலும் விபத்துகளிலும் உயிரிழக்கிறார்கள்.

இவை அனைத்தும் ஒரு கேள்வியை எழுப்புகின்றன.

"இறுதி நீதி எங்கே?"

நீதியுள்ள இறைவன் இருந்தால்...

இறைவன் உண்மையில் நீதிமானாக இருந்தால், நல்லவருக்கும் கெட்டவருக்கும் ஒரே முடிவு இருக்க முடியாது.

கொலை செய்தவனும், உயிர்களைக் காப்பாற்றியவனும் ஒரே முடிவை அடைய முடியாது.

தன் பெற்றோரை அன்போடு பராமரித்தவனும், அவர்களை தெருவில் கைவிட்டவனும் ஒரே நிலையை அடைய முடியாது.

அப்படியானால், இந்த உலகத்திற்கு அப்பால், முழுமையான நீதி வழங்கப்படும் ஒரு நாள் இருக்க வேண்டும்.

அனைவரின் மனதும் இதற்காக ஏங்குகிறது. முழுமையான நீதியை எதிர்பார்க்கிறது.  

அந்த நாளைத்தான் இஸ்லாம் மறுமை நாள் என்று அழைக்கிறது.

குர்ஆன் கேட்கும் பகுத்தறிவான கேள்வி

திருக்குர்ஆன் கூறுகிறது:

"நம்பிக்கை கொண்டு நற்செயல்கள் செய்தவர்களை, பூமியில் குழப்பம் செய்பவர்களைப் போல் நாம் ஆக்கிவிடுவோமா? அல்லது இறையச்சமுள்ளவர்களைத் தீயவர்களைப் போல் ஆக்கிவிடுவோமா?"

(திருக்குர்ஆன் 38:28)

இது வெறும் மதக் கட்டளை அல்ல.

இது மனித மனசாட்சியிடம் கேட்கப்படும் கேள்வி.

நீங்களே சிந்தித்துப் பாருங்கள்.

ஒரு தேர்வில் ஆண்டு முழுவதும் உழைத்த மாணவனுக்கும், படிக்காத மாணவனுக்கும் ஒரே மதிப்பெண் கொடுத்தால் அது நீதியா?

ஒரு நீதிமன்றத்தில் கொலை செய்தவனுக்கும், நிரபராதிக்கும் ஒரே தீர்ப்பு வழங்கப்பட்டால் அது நீதியா?

இல்லை என்றால், வாழ்க்கையிலும் அது எப்படி நீதியாகும்?

உலகம் ஒரு தேர்வு அறை

ஒரு பள்ளியில் மாணவர்கள் ஆண்டு முழுவதும் படிக்கிறார்கள்.

ஆனால் முடிவு ஒரு நாளில் அறிவிக்கப்படுகிறது.

அதுபோல இந்த உலகம் முடிவு அறிவிக்கப்படும் இடமல்ல.

இது தேர்வு எழுதும் இடம்.

மறுமை நாள் அதன் முடிவு வெளியாகும் நாள்.

அதனால்தான் அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

"உங்களில் யார் சிறந்த செயல்புரிபவர் என்பதைச் சோதிப்பதற்காகவே அவன் மரணத்தையும் வாழ்க்கையையும் படைத்தான்."

(திருக்குர்ஆன் 67:2)

குடும்பத்தில் மறுமை நம்பிக்கையின் தாக்கம்

ஒரு குழந்தை, "என் பெற்றோரிடம் நான் எப்படி நடந்துகொள்கிறேன் என்பதையும் இறைவன் கணக்குக் கேட்பான்" என்று நம்பினால், அவன் அவர்களை மதிக்கக் கற்றுக்கொள்வான்.

ஒரு கணவன், "என் மனைவியின் உரிமைகளைப் பற்றி இறைவன் என்னைக் கேட்பான்" என்று நம்பினால், அவன் அநீதி செய்ய மாட்டான்.

ஒரு மனைவி, "என் குடும்பப் பொறுப்பைப் பற்றி இறைவன் விசாரிப்பான்" என்று நம்பினால், அவள் குடும்பத்தை அமானிதமாகக் கருதுவாள்.

இவ்வாறு மறுமை நம்பிக்கை, வெளியில் காவலரை நிறுத்தாமல், ஒவ்வொரு மனிதனின் மனசாட்சிக்குள்ளேயே ஒரு காவலரை நிறுத்துகிறது.

மறுமை இல்லையென்றால்...

மறுமை இல்லையென்றால்,

நீதி முழுமை பெறாது.

தியாகம் அர்த்தமற்றதாகிவிடும்.

நல்லொழுக்கம் வெறும் விருப்பமாக மாறிவிடும்.

அநீதிக்கு இறுதி தீர்ப்பு இருக்காது.

ஆனால் மறுமை இருக்கிறது என்ற நம்பிக்கை, ஒவ்வொரு நற்செயலுக்கும் நிரந்தர அர்த்தத்தை அளிக்கிறது.

ஆக, மறுமை என்பது பகுத்தறிவுக்கு முரணான நம்பிக்கை அல்ல.

மாறாக, நீதியை நேசிக்கும் ஒவ்வொரு மனித மனமும் தேடும் இறுதி பதிலே மறுமை.

இஸ்லாம் மறுமையைப் பற்றி பேசுவது, மனிதனை அச்சுறுத்துவதற்காக அல்ல; மாறாக உலகில் நீதியை நிலைநாட்டவும் மனிதன் பொறுப்புணர்வோடு நடந்து கொள்ளவும் வழிவகுக்கிறது. 

இறைவனை நம்பும் குடும்பம் உருவாகலாம். ஆனால் மறுமையை உணர்ந்து வாழும் குடும்பம்தான் ஒவ்வொரு நாளும் தன்னைத் தானே சீர்திருத்திக் கொண்டு நிலைத்திருக்கும்.

அதனால், மறுமை நம்பிக்கை என்பது இஸ்லாமிய குடும்பத்தின் காணப்படாத காவலனும், அழியாத மனசாட்சியும் ஆகும்.

மரணத்திற்குப்பின் மீண்டும் உயிர்த்தெழுதல் உறுதி!

குர்ஆன் கூறும் பகுத்தறிவான சான்றுகள்

மறுமை நாள் இருக்க வேண்டும் என்று பலர் ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள். ஏனெனில் உலகில் முழுமையான நீதி நிலைநாட்டப்பட வேண்டுமென்றால், ஒரு இறுதித் தீர்ப்பு நாள் அவசியம் என்பதை மனித மனம் உணர்கிறது.

ஆனால் அடுத்த கேள்வி உடனே எழுகிறது.

"இறந்தவர்கள் மீண்டும் எப்படி உயிர் பெற முடியும்?"

இந்தக் கேள்வி புதிதல்ல.

நபிகள் நாயகம் (ﷺ) அவர்களின் காலத்திலேயே இந்தக் கேள்வி எழுப்பப்பட்டது. அதற்குக் குர்ஆன் பல்வேறு கோணங்களில் பகுத்தறிவோடு பதிலளிக்கிறது.

முதல் படைப்பு சாத்தியமென்றால்...

மனிதன் முதலில் எங்கிருந்து வந்தான்?

அவன் ஒன்றுமில்லாத நிலையிலிருந்து படைக்கப்பட்டான்.

அப்படியானால், ஏற்கனவே வாழ்ந்த மனிதனை மீண்டும் உயிர்ப்பிப்பது ஏன் சாத்தியமற்றதாக இருக்க வேண்டும்?

அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

"அவன் படைப்பை முதன்முதலில் ஆரம்பிக்கிறான்; பின்னர் அதை மீண்டும் உருவாக்குவான். அது அவனுக்கு மிக எளிதானது."

(திருக்குர்ஆன் 30:27)

ஒரு வீட்டை முதல் முறையாகக் கட்டுவது கடினமா? அல்லது அதே மாதிரியில் மீண்டும் கட்டுவது கடினமா?

முதல் முறையாகப் படைத்தவனால், மீண்டும் படைப்பது நிச்சயமாக சாத்தியமே.

வறண்ட நிலம் உயிர் பெறுவதை நீங்கள் தினமும் காண்கிறீர்களே!

குர்ஆன் மனிதனை ஆய்வகத்திற்குக் கூட்டிச் செல்லவில்லை; இயற்கையைப் பார்க்க அழைக்கிறது.

அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

"நீ பூமியை வறண்டு கிடப்பதைக் காண்கிறாய். அதன் மீது நாம் மழையைப் பொழிந்ததும் அது உயிர்பெற்று செழிக்கிறது. அதற்கு உயிர் கொடுத்தவனே இறந்தவர்களுக்கும் உயிர் கொடுப்பான்."

(திருக்குர்ஆன் 22:5–6)

கோடை காலத்தில் உயிரற்றதாகத் தோன்றிய நிலம், சில நாட்களில் பசுமையாக மாறுகிறது.

இந்த மாற்றத்தை ஆண்டுதோறும் காணும் மனிதன், இறைவனால் மனிதனை மீண்டும் உயிர்ப்பிக்க முடியாது என்று ஏன் நினைக்க வேண்டும்?

எலும்புகளும் தூசிகளும்...

இறைவனை மறுத்தவர்கள் கேட்டார்கள்:

"எலும்புகளாகவும் மண்ணாகவும் ஆகிவிட்ட பிறகு மீண்டும் உயிர் பெறுவோமா?"

அதற்கு இறைவன் பதிலளிக்கிறான்:

"அவற்றை முதல் முறையாக உருவாக்கியவனே உயிர்ப்பிப்பான். அவன் எல்லாப் படைப்புகளையும் நன்கு அறிந்தவன்."

(திருக்குர்ஆன் 36:78–79)

இது மிக எளிய பகுத்தறிவு.

முதலில் இல்லாத மனிதனை உருவாக்கியவன், இருந்த மனிதனை மீண்டும் உருவாக்க முடியாதா?

மனித உடலின் இரகசியம்

ஒரு குழந்தையின் உடல், இளைஞனின் உடல், முதியவனின் உடல் – மூன்றும் ஒன்றல்ல.

உடலின் பெரும்பாலான செல்கள் காலப்போக்கில் மாறிக்கொண்டே இருக்கின்றன.

ஆனால் மனிதனின் அடையாளம் தொடர்கிறது.

இன்று நம் உடலில் இருக்கும் பல செல்கள், சில ஆண்டுகளுக்கு முன் இருந்தவை அல்ல.

இருப்பினும், நாம் அதே மனிதராகவே இருக்கிறோம்.

அப்படியானால், புதிய உடலை உருவாக்குவது இறைவனுக்கு சாத்தியமற்றது என்று எவ்வாறு கூற முடியும்?

விரல் நுனிவரை மீண்டும்...

குர்ஆன் இன்னும் நுட்பமான ஒரு விஷயத்தைச் சொல்கிறது.

"அவனுடைய விரல் நுனிகளைக்கூட முழுமையாக மீண்டும் அமைக்க நாம் ஆற்றலுடையவர்கள்."

(திருக்குர்ஆன் 75:3–4)

இன்று அறிவியல், ஒவ்வொரு மனிதனின் கைரேகையும் தனித்துவமானது என்று உறுதிப்படுத்துகிறது.

1400 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே, மனிதனின் மிக நுணுக்கமான அடையாளத்தைக்கூட மீண்டும் உருவாக்க இறைவன் வல்லவன் என்று குர்ஆன் அறிவித்தது கவனிக்கத்தக்கது.

பிரபஞ்சத்தைப் படைத்தவனால் முடியாதா?

குர்ஆன் மற்றொரு கேள்வியைக் கேட்கிறது:

"வானங்களையும் பூமியையும் படைத்தவன், இவர்களைப் போன்றவர்களை மீண்டும் படைக்க ஆற்றல் இல்லாதவனா?" (திருக்குர்ஆன் 36:81)

பல கோடி விண்மீன் மண்டலங்களைப் படைத்த சக்திக்கு, ஒரு மனிதனை மீண்டும் உயிர்ப்பிப்பது கடினமா?

ஒரு சிறிய மண்பாண்டத்தை உருவாக்கிய குயவன், அதை மீண்டும் செய்ய முடியாதா?

அப்படியானால், இந்தப் பிரபஞ்சத்தின் படைப்பாளனுக்கு மனிதனை மீண்டும் படைப்பது எப்படி இயலாத காரியமாகும்?

குர்ஆன் கேட்பது – நம்புங்கள் என்று அல்ல; சிந்தியுங்கள் என்று

மீண்டும் உயிர்த்தெழுதலைக் குர்ஆன் கண்மூடித்தனமாக ஏற்றுக்கொள்ளச் சொல்லவில்லை.

மாறாக, அது மனிதனைச் சிந்திக்க அழைக்கிறது.

• முதல் படைப்பு சாத்தியமானதா?

• இயற்கையில் உயிரற்றது உயிர் பெறுவதைப் பார்க்கிறாயா?

• பிரபஞ்சத்தைப் படைத்த சக்தி மனிதனை மீண்டும் படைக்க முடியாதா?

இந்தக் கேள்விகளுக்கான நேர்மையான பதில், மீண்டும் உயிர்த்தெழுதல் சாத்தியமற்றது அல்ல என்பதை உணர்த்துகிறது.

ஆக, மீண்டும் உயிர்த்தெழுதல் என்பது பகுத்தறிவுக்கு எதிரான நம்பிக்கை அல்ல.

மாறாக, இறைவனின் ஆற்றல், படைப்பின் ஒழுங்கு, இயற்கையின் சுழற்சி மற்றும் நீதியின் அவசியம் ஆகிய நான்கு உண்மைகளின் மீது அமைந்த ஒரு நியாயமான முடிவாகும்.

அதனால்தான் குர்ஆன், "இறந்தவர்கள் உயிர்த்தெழுவார்கள்" என்று மட்டும் கூறுவதில்லை; "ஏன் அது சாத்தியம்?" என்பதற்கான பகுத்தறிவான விளக்கங்களையும் வழங்குகிறது.

ஒன்றுமில்லாத நிலையிலிருந்து மனிதனைப் படைத்த இறைவனால், வாழ்ந்து முடித்த மனிதனை மீண்டும் உயிர்த்தெழச் செய்வது இயலாத காரியமல்ல; மாறாக, அவனது அளவற்ற ஆற்றலின் இயல்பான வெளிப்பாடாகும்.