நபிகளாரைக் கொல்ல தீட்டப்பட்ட தீய சதித் திட்டம்
அர்பத் பின் கைஸ் (Arbad bin Qays) மற்றும் ஆமிர் பின் அதுஃபைல் (Amir bin al-Tufayl) ஆகிய இருவரும் இஸ்லாமிய வரலாற்றில், குறிப்பாக முஹம்மது நபியவர்கள் காலத்தில் வாழ்ந்த முக்கிய நபர்கள் ஆவர். இவர்கள் இருவரும் பனூ ஆமிர் (Banu Amir) பழங்குடியினத்தைச் சேர்ந்த தலைவர்கள். ஹிஜ்ரி 9 அல்லது 10-ஆம் ஆண்டில் (கி.பி. 631), இவர்கள் மதீனாவிற்குச் சென்று நபியவர்களைச் சந்தித்தனர்.
அது இஸ்லாம் வளர்ச்சி பெற்று ஆட்சி அதிகாரம் கைகூடும் காலம்.
இஸ்லாத்தை ஏற்க பேரம் பேசுதல்!
மதீனாவில் நபி (ஸல்)
அவர்களிடம் வந்து அவர்கள் அமர்ந்திருந்த இடத்தில் அமர்ந்தார்கள். இஸ்லாம் என்பது
ஒரு சுயசீர்த்திருத்தக் கொள்கை என்பதைக் கூட அறியாமல் இறைத் தூதருக்கு ஏதோ நல்லது
செய்வதைப் போல பேரம் பேச ஆரம்பித்தார்கள். ஆமிர் பின் அதுஃபைல், "ஓ முஹம்மதே! நான் இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொண்டால் எனக்கு
என்ன தருவீர்கள்?" என்று கேட்டார்.
நபி (ஸல்) அவர்கள்
கூறினார்கள், “எல்லா முஸ்லிம்களுக்கும் உள்ள உரிமைகளும்
கடமைகளும் உங்களுக்கும் உண்டு.”
ஆமிர் பின் அதுஃபைல்,
"நான் இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொண்டால் என்னை உங்கள்
வாரிசாக ஆக்குவீர்களா?" என்று கேட்டார்.
நபி (ஸல்) அவர்கள்
கூறினார்கள், “அது உங்களுக்கோ
உங்கள் மக்களுக்கோ உரிய உரிமை இல்லை. எனினும், நான் உங்களைக் குதிரைப் படையின் தளபதியாக (அதாவது, போருக்கு) நியமிக்க முடியும்.”
ஆமிர், "நான் ஏற்கனவே நஜ்த் (அரேபியாவின் வடக்கில்) பகுதியின் குதிரைப் படைத்
தளபதியாக இருக்கிறேன். எனக்குப் பாலைவனத்தின் கட்டுப்பாட்டைக் கொடுங்கள், நீங்கள் நகரங்களை வைத்துக்கொள்ளுங்கள்"
என்றார்.
நபி (ஸல்) அவர்கள்
மறுத்துவிட்டார்கள். இஸ்லாத்தை ஏற்பதற்கு யாரும் யாரையும் நிர்பந்திக்கவும் முடியாது.
அதை ஏற்பதற்கு பேரம் பேசுவதும் தவறு.
அமீர் இப்னு துஃபைல்
மற்றும் அர்பித் இப்னு கைஸ் ஆகியோரின் அனைத்து முயற்சிகளும், நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து அதிகாரத்தையும்
ஆட்சியையும் பெறுவதில் தோல்வியடைந்தபோது, அவர்கள்
நபி (ஸல்) அவர்களைப் பதுங்கியிருந்து தாக்க ஒரு தீய திட்டத்தைத் தீட்டினர்.
அமீர் இப்னு துஃபைல்,
அர்பித் இப்னு கைஸிடம், “நான் அவரைப் பேச்சில் ஈடுபடுத்தி வைத்திருப்பேன், நீ பின்னால் இருந்து காத்திரு. அவர் என்னுடன் பேசுவதில் முழுமையாக
மூழ்கியிருப்பதை நீ காணும்போது, அவருக்குப் பின்னால்
பதுங்கிச் சென்று உன் வாளால் அவரைத் தாக்கு!” என்று கூறினான்.
இந்த இரண்டு தீய
மனிதர்களும் இதைத்தான் செய்ய முடிவு செய்தனர். அமீர் இப்னு துஃபைல், நபி (ஸல்) அவர்களின் கவனத்தைத் திசை திருப்புவதற்காக
அவர்களுடன் வாதிடத் தொடங்கினான். அர்பித், நபி
(ஸல்) அவர்களைத் தற்காப்பற்ற நிலையில் பிடிப்பதற்காகப் பின்னால் காத்திருந்தான்.
நபி (ஸல்) அவர்கள்
துஃபைலுடன் பேசுவதில் முழுமையாக மூழ்கியிருப்பதையும், தன்னை அவர்கள் கவனிக்க மாட்டார்கள் என்பதையும் அர்பித் கண்டபோது, அவன் மெதுவாக நபி (ஸல்) அவர்களின் முதுகுக்குப்
பின்னால் பதுங்கிச் சென்று தாக்குவதற்குத் தயாரானான். அமீர், அவன் அங்கே நிற்பதைக் கண்டு, திட்டத்தைச் செயல்படுத்துமாறு சைகை காட்டினான். ஆனால் அர்பித் அசைவற்று
நின்றான். அவனால் ஒரு தசையைக் கூட அசைக்க முடியவில்லை. தனக்கு என்ன நடக்கிறது
என்று அவனுக்குத் தெரியவில்லை. அவன் அதிர்ச்சியில் உறைந்து போயிருந்தான். அவனது கை
வாளுடன் ஒட்டிக்கொண்டு உறைந்து போயிருந்தது.
அமீர் இப்னு துஃபைல்,
அர்பித் எதுவும் செய்யாததைக் கண்டபோது, அவன் விரைவாகப் பேச்சை மாற்றி, அந்த விஷயத்தை இரகசியமாக விவாதிப்பதற்காகத் தனக்குச்
சிறிது தனிப்பட்ட நேரம் தருமாறு நபி (ஸல்) அவர்களிடம் கூறினான்.
இறைத்தூதர் (ஸல்)
அவர்கள், அவர்கள் தமக்கு எதிராகச் சதி செய்ய
முயற்சிக்கிறார்கள் என்பதை உணர்ந்து, அதை
முற்றிலும் மறுத்து, “நீங்கள் அல்லாஹ்வை,
அவன் ஒருவன் என்றும் அவனுக்கு எந்தக் கூட்டாளிகளும்
இல்லை என்றும் நம்பும் வரை, நான் உங்களுக்கு மேலதிக
நேரம் தரமாட்டேன்” என்று கூறினார்கள்.
தோல்வியுடன்
திரும்புதல்
தூதருக்கு (ஸல்) தீங்கு
விளைவிப்பதற்காகத் தீட்டிய தங்கள் தீய சதித் திட்டத்தில் தாங்கள் முற்றிலும்
தோல்வியடைந்துவிட்டோம் என்பதை அமீரும் அர்பிதும் உணர்ந்தபோது, அமீர் தூதரை அச்சுறுத்தத் தொடங்கினான்:
“அல்லாஹ்வின் மீது
ஆணையாக, குதிரைப்படை வீரர்கள் மற்றும் காலாட்படை
வீரர்கள் உட்பட எனது படைகள் அனைவரையும் உங்களுக்கு எதிராகத் திரட்டுவேன்!”
நபிகளார் அமைதியாகக்
கூறினார், “உயர்ந்தோன் அல்லாஹ்
உன்னை எனக்குத் தீங்கு செய்ய அனுமதிக்க மாட்டான். அன்சாரிகளின் இளைஞர்கள் என்னைப்
பாதுகாக்க இங்கே இருக்கிறார்கள்.”
அமீர் இப்னு துஃபைலும்
அர்பித் இப்னு கைஸும் ஆணவத்துடனும் வெறுப்புடனும் திரும்பிச் சென்றபோது, நபி (ஸல்) இறைவனிடம் பிரார்த்தனை செய்தார்கள்,
“யா அல்லாஹ், அமீர்
இப்னு துஃபைலின் காரியத்தை நீயே கவனித்துக்கொள்.”
அந்த இரண்டு தீயோர்களும்
மதீனாவை விட்டு வெளியேறிச் சென்றுகொண்டிருந்தபோது, அமீர் அர்பிதிடம் கூறினான், “நீ
ஏன் எதுவும் செய்யவில்லை? நீ அவருக்குப் பின்னால்
நின்றுக்கொண்டு எதுவும் செய்யாமல் இருந்தாய். இதற்கு முன்பு, பூமியின் மீது எனக்கு மிகவும் அஞ்சத்தக்க மனிதனாக நீ
இருந்தாய், இப்போது நான் உன்னைக்
கண்டு ஒருபோதும் அஞ்ச மாட்டேன்!”
அர்பித் கோபத்துடன்
பதிலளித்தான், “என்னை அவசரமாக
மதிப்பிடத் துணியாதே! நான் சொல்வதைக் கேள். நீ சொன்னபடியே நான் செய்தேன், ஆனால் நான் அவருக்குப் பின்னால் சென்றபோது, என் கை என் வாளுடன் ஒட்டிக்கொண்டது, நான் முற்றிலும் முடங்கிப் போனேன்!”
அமீர் இப்னு துஃபைலின்
கொடிய முடிவு
அவர்கள் தங்கள்
வீட்டிற்குத் திரும்பிச் சென்றுகொண்டிருந்தபோது, அமீர் இப்னு துஃபைலுக்கு ஒரு கொடிய நோய் தாக்கியது. அவனது கழுத்தில் ஒரு
பெரிய கட்டி வளரத் தொடங்கியது, அதனால் அவன் ஓய்வெடுக்க
அருகிலுள்ள ஒரு இடத்தைத் தேடினான். ஒரு வயதான நாடோடிப் பெண்ணுக்குச் சொந்தமான ஒரு
கூடாரத்தைக் கண்டு, அதில் ஓய்வெடுத்தான்.
அவன் வலியால் அழுதுகொண்டே, “ஐயோ, என் நிலைமை எவ்வளவு பரிதாபமானது! ஒரு வயதான நாடோடிப்
பெண்ணின் வீட்டில், ஒட்டகத்தின் மரணத்தை
நான் மரிக்கிறேன்! என் குதிரையைக் கொண்டு வாருங்கள்!” என்று கூறினான்.
அவனுடைய குதிரை
கொண்டுவரப்பட்டபோது, அவன் அதில் ஏறப்
போராடி, தன் ஈட்டியைப் பிடித்துக்கொண்டு, “முஹம்மதையோ அல்லது அவருடைய தோழர்களில் யாரையாவது
நான் கண்டால், நிச்சயமாக இந்த
ஈட்டியால் அவர்களைத் தாக்குவேன்!” என்று கூறினான். பின்னர் இறைவன் அமீர் இப்னு
துஃபைல் மீது ஒரு வானவரை அனுப்பினார். அந்த வானவர் அவரை அவரது குதிரையிலிருந்து
கீழே தள்ளினார், அவர் பின்னால் தரையில்
விழுந்து உடனடியாக இறந்து போனார்.
அவனது தோழரான அர்பித்
இப்னு கைஸின் முடிவும் இறைதண்டனையாகவே இருந்தது. இவர் தனது ஊருக்குத் திரும்பும் வழியில் திடீரென மின்னல் தாக்கி, அவரும் அவரது ஒட்டகமும் கருகிச் சாம்பலாயினர். (ஹதீஸ் ஆதாரம்: தபரானி)
ஆம், இறைவனின் தூதரின் பிரார்த்தனைகள் வலுவானவை. அவற்றை
இறைவன் அப்படியே ஏற்றுக்கொண்டான்!
மேலும் இடி அவன்
புகழைக் கொண்டும், மலக்குகள்
அவனையஞ்சியும் (அவனை) தஸ்பீஹு செய்(து துதிக்)கின்றனர். இன்னும் அவனே இடிகளை
விழச்செய்து, அவற்றைக் கொண்டு,
தான் நாடியவரைத் தாக்குகின்றான்; (இவ்வாறிருந்தும்) அவர்கள் அல்லாஹ்வைப் பற்றி
தர்க்கிக்கின்றனர், அவனோ மிகுந்த
வல்லமையுடையவனாக இருக்கின்றான். (திருக்குர்ஆன் 13:13)
------------------------
